Tag Archives: Mars

Powstanie Ziemi

W ciągu wielu lat powstawały różne teorie na temat powstania Ziemi. Łączyło je stwierdzenie, że Ziemia i cały Układ Słoneczny powstały dość późno, gdy ewolucja Wszechświata była już bardzo zaawansowana. Obecnie istnieją dwie główne hipotezy:1) tzw. Teoria przypływowa – zakładająca, że Ziemia oraz inne planety powstały przez oderwanie się od Słońca. Po raz pierwszy wysunął ją Buffon w 1749r., jego następcami byli m.in. F. R. Moulton, Harold Jeffreys, James Jeansem i T. C. Chamberlin. Uznali oni, że w przeszłości miało miejsce zderzenie innej gwiazdy ze Słońcem, w wyniku czego do przestrzeni kosmicznej została uwolniona materia, a z niej powstały planety. Hipoteza ta jednak wydaje się mało prawdopodobna.2) Teoria (hipoteza) mgławicowa (lub kondensacyjna) – ciesząca się znacznie większą akceptacją uczonych – zaproponowana po raz pierwszy przez Kanta w 1755r., a opracowana przez Laplace’a w 1796r. Teoria ta zakłada, że wszystkie części Układu Słonecznego powstawały w tym samym czasie. Po ewolucji innych układów w obszarze naszej galaktyki znajdował się obłok pyłowo-gazowy, który następnie uległ zagęszczeniu pod wpływem światła, a do formowania się planet przyczyniły się siły grawitacji. Mówiąc o powstaniu Ziemi nie sposób nie wspomnieć choć słowa o jej przewidywanej przyszłości. Za 4-5 miliardów lat zostanie ona prawdopodobnie pochłonięta przez Słońce, które z życiodajnej gwiazdy zamieni się w czerwonego olbrzyma. Ostateczność tą poprzedzą wieloletnie i powolne procesy, takie jak np. obniżenie temperatury wnętrza Ziemi, a co za tym idzie zahamowanie tektoniki płyt, powstawania i zanikania kontynentów i zbiorników wodnych. Nie da się jednak dokładnie określić „ram czasowych” wydarzeń w przyszłości ze względu na człowieka – to jedyny gatunek, który na tak wielką skalę potrafi zmieniać powierzchnię planety.

Wielki wybuch

Astronomowie sądzą, że powodem tej ekspansji wszechświata jest to, że powstał on w wyniku wielkiego wybuchu. Zgodnie z tą teorią, kiedyś, mniej więcej 15 miliardów lat temu, cała materia i cała energia wszechświata skupiona była w bardzo małej, bardzo gorącej kuli. Ta kula wybuchła i w miarę, jak jej części rozlatywały się na wszystkie strony, stopniowo stygły. Najpierw były cząstki subatomowe, potem utworzyły się atomy, jeszcze potem chmury gazów, a wreszcie galaktyki. Ta teoria mówi, że znany nam wszechświat miał swój początek, ale nie mówi nic o pochodzeniu energii i materii, z których został stworzony. Uczeni nie potrafią odpowiedzieć na takie pytania, jak: „Dlaczego nastąpił wielki wybuch?” i „Dlaczego w ogóle istnieje materia i energia, a więc wszechświat?”. Mogą jedynie badać materię i energię, które istnieją, i sugerować w jaki sposób powstał z nich znany nam wszechświat. Wielu ludzi, włącznie z uczonymi, jest przekonanych, że musi istnieć Bóg, który stworzył energię i materię i ukształtował z nich wszechświat. Teoria wielkiego wybuchu mówi nam, być może, jak Bóg sprawił to, że materia została zorganizowana we wszechświat. Czy pozostawiony sobie wszechświat będzie zawsze się rozszerzał? Naukowcy nie potrafią jeszcze odpowiedzieć na to pytanie. Zależy to od ilości materii we wszechświecie. Jeśli jest jej mniej niż pewna określona ilość, odpowiedź brzmi: „tak”. Jeśli jednak materii jest więcej niż owa ilość, siła przyciągania między galaktykami sprawi, że rozszerzanie będzie przebiegać wolniej, aż wreszcie ustanie. Wszechświat zacznie się wtedy znowu kurczyć i wreszcie stanie się tym, czym był na początku, gorącą kulą materii – ale nastąpi to za wiele miliardów lat.

Planety wewnętrzne

Cztery planety najbliższe słońca – Merkury, Wenus, Ziemia i Mars – są małe, gęste i skaliste. Zgodnie ze stanem naszej wiedzy na żadnej z nich, poza Ziemią, nie może istnieć życie. Na Wenus i Marsie wylądowały sondy kosmiczne i nie znalazły śladu życia. Na Merkurym nie ma powietrza i jest on bardzo gorący od strony Słońca, bardzo zaś zimny po drugiej stronie. Pokrywają go kratery, podobnie do tych na Księżycu. Wenus jest mniej więcej tej samej wielkości co Ziemia, ale warunki panujące na jej powierzchni są całkiem inne. Jej atmosfera składa się z dwutlenku węgla, gazu, który nie może podtrzymywać życia. Otulona jest grubą kołdrą z chmur, ale nie ma w nich pary wodnej jak w naszych chmurach. Składają się z kwasu siarkowego, groźnego związku chemicznego, w którym rozpuszcza się wiele materiałów, nawet metalowe siatki kosmiczne! Chmury przechwytują ciepło słoneczne, tak więc na Wenus jest prawie tak gorąco jak na Merkurym, chociaż znajduje się ona dalej od Słońca. Na powierzchni panuje taka temperatura, że ołów płynąłby tam niby rzeka! Mars jest sporo mniejszy od Ziemi. Ma bardzo rzadką atmosferę z dwutlenku węgla, a jego powierzchnia to piaszczysta pustynia z pewną ilością nieczynnych wulkanów i ogromnych wąwozów. Nawet w najcieplejszych miejscach temperatura ledwie przekracza punkt zamarzania wody, ale na Marsie wody nie ma. Północny i południowy biegun okrywają białe czapy, ale prawdopodobnie jest to dwutlenek węgla w stanie stałym, nie zaś lód. Wokół Marsa krążą dwa księżyce, ale są dużo mniejsze niż nasz Księżyc i właściwie stanowią tylko ogromne bryły skalne o przekroju kilkunastu kilometrów.

Neptun

Jest to z pewnością bardzo ciekawa planeta. Jest ona bardzo zimna bo temperatura sporo przekracza minus dwieście stopni cencjusza. Neptun jest burzliwą planetą z tego powodu że wieją tam wiatry z prędkością nawet dwóch tysięcy kilometrów na godzinę , gdyby takie zjawisko miało miejsce na ziemi, na pewno nic by nie zostało po przejściu tak ogromnego huraganu, żadne zabezpieczenia nie były by w stanie nas uchronić . Neptun również nie jest małą planetą , posiada aż osiem księżyców i około czterech pierścieni. Na neptuna często wysyłane są sądy kosmiczne które lecą tam niestety wiele lat. Na tej planecie rok trwa aż 164 lata ziemskie, co na pewno robi ogromne wrażenie. Co ciekawe neptun również jest trochę przechylony, mniej więcej o trzydzieści stopni, ale również niewiadomo co z powodowało przechylenie tej planety. Co ciekawe neptuna odkryto zanim go zobaczono, dzięki obliczeniom matematycznym, co z pewnością jest bardzo ciekawym faktem z życia tej planety

Zagrożenie dla ludzkości

Około 65 mln lat temu na ziemię spadła kometa lub planetoida na tyle duża ze pozbawiła życia około 80% ziemskiej flory i fauny. W wyniku potężnej eksplozji do atmosfery wzbiły się takie ilości pyłu ze na wiele miesięcy promienie słoneczne nie docierały do ziemi, co uniemożliwiało fotosyntezę oraz rozwój roślin na ziemi co spowodowało wyginięcie większości zwierząt. Jednymi z ofiar tej eksplozji były Dinozaury. Mniej więcej raz na 10 000 tan na ziemię spada duży meteoryt. Meteoryty podążają przez przestrzeń kosmiczną z prędkością 15 km/s ! wywołują niezwykłe efekty świetlne. Na szczęście takie meteoryty wywołują lokalne szkody jednakże może dojść do zderzenia z ziemią tak dużego meteorytu który może wywołać katastrofę na skale globalną . istnieje ponad 2000 planetoid i komet które przecinają orbitę ziemi, każda z nich może kiedyś uderzyć w ziemię . tworzone są systemy monitorowania tych obiektów z nadzieją ze pewnego dnia ludzkość zdoła poskromić tak niszczące siły natury. 30 czerwca 1908 roku mieszkańcy Syberii byli świadkami eksplozji która była na tyle silna ze powaliła z nóg ludzi w odległości 60 kilometrów, na szczęście nikt nie zginął , fala uderzeniowa powaliła drzewa w odległości 18 km. Naukowcy są przekonani ze była to kometa która na szczęście wybuchła tuż nad powierzchnią ziemi.