Tag Archives: Niebo

Wnętrze Ziemi

Ziemia posiada trzy warstwy: skorupę, płaszcz oraz jądro.Skorupa stanowi sztywny, niejednorodny twór, którego struktura jest zależna od obecności oraz sposobu wykształcenia trzech warstw – osadowej, granitowej, bazaltowej. Ze względu na występowanie tych warstw istnieją trzy typy skorupy ziemskiej: kontynentalna, oceaniczna oraz suboceaniczna (inaczej zwana subkontynentalną) Grubość skorupy ziemskiej wynosi od 5 do 12 km pod oceanami, a pod lądem od 35 do 40 km. Jeszcze grubsza jest pod niedawno wypiętrzonymi górami (nawet do 80km). Skorupa łączy się z płaszczem Ziemi wzdłuż nieciągłości Mohorovičicia.Płaszcz Ziemi obejmuje warstwę perodytową, astenosferę oraz mezosferę. Zbudowany jest ze skał przeważnie w stałym stanie skupienia, czego dowodzi rozchodzenie się w nim podłużnych i poprzecznych fal sejsmicznych. Ich prędkość maleje między warstwą perodytową i astenosferą, a wzrasta od astenosfery do samego jądra. Wyróżnia się płaszcz górny i dolny. Płaszcz górny obejmuje warstwę perodytową oraz astenosferę, czyli warstwę skał do głębokości ok. 700 km. Płaszcz dolny to obszar pomiędzy głębokością 700 km a jądrem Ziemi. Płaszcz łączy się z jądrem powierzchnią nieciągłości Gutenberga.Jądro Ziemi zwane jest inaczej barysferą, jest to najbardziej wewnętrzna część Ziemi. To stop żelaza i niklu o znacznej gęstości (od 9,6 do 18,5 g na cm3), jego promień wynosi 3470 km. W obrębie jądra wyróżnia się dwie strefy, zewnętrzną (ciekłą lub gazową) oraz wewnętrzną (stałą).

Wenus

Wenus to najbliższa Ziemi planeta. Z tego powodu jest trzecim najjaśniejszym z naszego punktu widzenia ciałem niebieskim po Słońcu i Księżycu. Tak jak Merkury, Wenus jest położona bliżej Słońca niż Ziemia, do obiegu wokół niego potrzebuje zatem tylko dwustu dwudziestu pięciu dni, jednocześnie jej obrót wokół własnej osi zajmuje aż dwieście czterdzieści trzy dni. Rok na tej planecie teoretycznie trwa zatem krócej, niż jeden dzień. W dodatku Wenus w przeciwieństwie do wszystkich pozostałych planet Układu Słonecznego wiruje zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Choć zdjęcia Wenus mogłyby sugerować jej podobieństwo do naszej planety, życie na niej byłoby niemożliwe. Wyjątkowo gęsta atmosfera, zawierająca spore ilości trującego dwutlenku węgla sprawia, że ciśnienie jest dziewięćdziesięciokrotnie wyższe, niż na ziemi. Temperatura powietrza, przekraczająca tu czasem pięćset stopni Celsjusza, jest spowodowana efektem cieplarnianym. Atmosfera przepuszcza długofalowe promieniowanie słoneczne, które odbijając się od powierzchni planety zmieniają się na krótkofalowe i są przez nią zatrzymywane. Widziana z Ziemi planeta Wenus od starożytności uznawana była za bardzo piękną, dlatego właśnie Rzymianie nadali jej nazwę na cześć bogini urody.

Powstanie Ziemi

W ciągu wielu lat powstawały różne teorie na temat powstania Ziemi. Łączyło je stwierdzenie, że Ziemia i cały Układ Słoneczny powstały dość późno, gdy ewolucja Wszechświata była już bardzo zaawansowana. Obecnie istnieją dwie główne hipotezy:1) tzw. Teoria przypływowa – zakładająca, że Ziemia oraz inne planety powstały przez oderwanie się od Słońca. Po raz pierwszy wysunął ją Buffon w 1749r., jego następcami byli m.in. F. R. Moulton, Harold Jeffreys, James Jeansem i T. C. Chamberlin. Uznali oni, że w przeszłości miało miejsce zderzenie innej gwiazdy ze Słońcem, w wyniku czego do przestrzeni kosmicznej została uwolniona materia, a z niej powstały planety. Hipoteza ta jednak wydaje się mało prawdopodobna.2) Teoria (hipoteza) mgławicowa (lub kondensacyjna) – ciesząca się znacznie większą akceptacją uczonych – zaproponowana po raz pierwszy przez Kanta w 1755r., a opracowana przez Laplace’a w 1796r. Teoria ta zakłada, że wszystkie części Układu Słonecznego powstawały w tym samym czasie. Po ewolucji innych układów w obszarze naszej galaktyki znajdował się obłok pyłowo-gazowy, który następnie uległ zagęszczeniu pod wpływem światła, a do formowania się planet przyczyniły się siły grawitacji. Mówiąc o powstaniu Ziemi nie sposób nie wspomnieć choć słowa o jej przewidywanej przyszłości. Za 4-5 miliardów lat zostanie ona prawdopodobnie pochłonięta przez Słońce, które z życiodajnej gwiazdy zamieni się w czerwonego olbrzyma. Ostateczność tą poprzedzą wieloletnie i powolne procesy, takie jak np. obniżenie temperatury wnętrza Ziemi, a co za tym idzie zahamowanie tektoniki płyt, powstawania i zanikania kontynentów i zbiorników wodnych. Nie da się jednak dokładnie określić „ram czasowych” wydarzeń w przyszłości ze względu na człowieka – to jedyny gatunek, który na tak wielką skalę potrafi zmieniać powierzchnię planety.

Neptun

Jest to z pewnością bardzo ciekawa planeta. Jest ona bardzo zimna bo temperatura sporo przekracza minus dwieście stopni cencjusza. Neptun jest burzliwą planetą z tego powodu że wieją tam wiatry z prędkością nawet dwóch tysięcy kilometrów na godzinę , gdyby takie zjawisko miało miejsce na ziemi, na pewno nic by nie zostało po przejściu tak ogromnego huraganu, żadne zabezpieczenia nie były by w stanie nas uchronić . Neptun również nie jest małą planetą , posiada aż osiem księżyców i około czterech pierścieni. Na neptuna często wysyłane są sądy kosmiczne które lecą tam niestety wiele lat. Na tej planecie rok trwa aż 164 lata ziemskie, co na pewno robi ogromne wrażenie. Co ciekawe neptun również jest trochę przechylony, mniej więcej o trzydzieści stopni, ale również niewiadomo co z powodowało przechylenie tej planety. Co ciekawe neptuna odkryto zanim go zobaczono, dzięki obliczeniom matematycznym, co z pewnością jest bardzo ciekawym faktem z życia tej planety

Czas

Ruchy Ziemi wyznaczają pewne prawidłowości, które sterują życiem człowieka i wymuszają dostosowanie się do nich. Jedną z takich prawidłowości jest właśnie czas. Za jego najprostszą jednostkę możemy uważać dobę słoneczną (odstęp czasu między dwoma kolejnymi górowaniami Słońca). To jednostka, którą narzuca nam przyroda – następujące po sobie okresy jasności i ciemności wyznaczają rytm życia na Ziemi.Czas jest jednakowy na jednym południku. Żeby móc posługiwać się określeniami czasu, należy wyjść od tego, że jeden obrót Ziemi wokół własnej osi odpowiada 1 dobie. Co za tym idzie, obrót o 15o odpowiada jednej godzinie, a jeden stopień odpowiada 4 minutom. Czas nie jest jednakowy dla różnych miejsc na kuli ziemskiej, związane jest to z dobowym i rocznym ruchem Słońca. Słońce wschodzi i zachodzi o różnych porach. Konieczna jednak jest pewna synchronizacja, różne kultury wytworzyły różne systemy mierzenia czasu oraz sposoby prezentacji jego upływu. Pod koniec XIXw. uznano południk w Greenwich (0o) za podstawowy do określania czasu uniwersalnego. Kulę ziemską podzielono na 24 strefy czasowe, zostały także wyróżnione południki strefowe. Szerokość każdej ze stref wynosi 15o. Jest to najczęściej stosowany system mierzenia czasu. Czas uniwersalny wyznacza tzw. umowną granicę zmiany daty, przebiegającą wzdłuż południka 180o. Ta granica powoduje, że podróżując na wschód, tracimy jedną dobę, a podróżując na zachód, jedną zyskujemy. Ze względów praktycznych (aby nie przestawiać zegarków poruszając się wewnątrz jednego kraju), powstał system tzw. czasu strefowego, zwykle jednakowy dla całego kraju. Niektóre rozległe państwa, jak Rosja, czy Stany Zjednoczone podzielone zostały na kilka stref czasowych. W obszarze strefy używa się jednego czasu. Dopiero po przekroczeniu granicy strefy przestawia się zegarek o godzinę lub dwie.